I / impexus
adjective

impexus

fem. impexa · neut. impexum
(), , 2. inpexus
uncombed poetic
uncombed (poet. and in post-Aug. prose).
Lit.: stiriaque impexis induruit horrida barbis, Verg. G. 3, 366: caput impexa foedum porrigine, Hor. S. 2, 3, 126: Tisiphoneque impexa feros pro crinibus angues, Tib. 1, 3, 69: tegumen immane leonis Terribili impexum seta, Verg. A. 7, 666.— *
unpolished; rude figuratively
Trop., = incultus, unpolished, rude: antiquitas tristis et impexa, Tac. Or. 20.