I / impinguo
verb transitive intransitive

impinguo

2nd PP impinguāre · 3rd PP impinguātum · conj. 1st
perf., ātum, 1, v. a. and n. in-pinguis.
perf., ātum, 1, v. a. and n. in-pinguis.
to make fat
Act., to make fat (post-class.): impinguo πιαίνω, Gloss. Philox.: cui cor impinguatum, Tert. Jejun. 6.—*
Neutr; to become fat
Neutr., to become fat: porcellum tamdiu coques, donec lenis fiat et impinguet, Apic. 8, 7, § 375.