I / implecto
verb transitive

implecto

2nd PP implectere · 3rd PP implectxi · 4th PP implectxum · conj. 3rd
(), , in-plecto
to plait; wind; twist into poetic
to plait, wind, or twist into, to wind or twist among, to interweave, interlace, entwine (poet. and in post-Aug. prose; usually in the part. perf.).
Lit.: multae hirudines dentibus (crocodili) implectuntur, App. Mag. p. 278: inplexis ita principiis, Lucr. 3, 33: dracones quaternos quinosque inter se cratium modo implexos, Plin. 8, 13, 13, ยง 35: capillus horrore implexus atque impeditus, App. Mag. p. 276; cf. in a Greek construction, caeruleos implexae crinibus angues Eumenides, Verg. G. 4, 482: manibus implexis, Sen. Ben. 1, 3; cf. App. M. 3, p. 135.โ€”*
figuratively
Trop.: vidua implexa luctu continuo, implicated, involved, entangled, Tac. A. 16, 10, v. Orell. ad h. l.