I / impraepūtĭātus
adjective

impraepūtĭātus

fem. impraepūtĭāta · neut. impraepūtĭātum
(), , 2. in-praeputiatus
having the prepuce; uncircumcised
having the prepuce, uncircumcised (eccl. Lat.), Tert. Monog. 11, acc. to Cor. 1, 7, 18.