I / imprōmiscŭs
adjective

imprōmiscŭs

fem. imprōmisca · neut. imprōmiscum
(), , 2 in-promiscus
unmixed; unmingled
unmixed, unmingled (postclass.): suavitas, Gell. 12, 4, 3: verbum neque numeris neque generibus praeserviens, sed liberum undique et impromiscum, id. 1, 7, 6.