I / impromptus
adjective

impromptus

gen. imprompta
(), , um. 2. in-promptus
not ready; not quick
not ready, not quick (rare): infacundior et lingua impromptus, Liv. 7, 4, 5: imprompto jam Arminio ob continua pericla, Tac. A. 2, 21: sermone impromptus Latio, Aus. Idyll. 2, 9.