I / impugnātus
adjective hapax

impugnātus

fem. impugnāta · neut. impugnātum
(), , 2. in-pugnatus
not attacked; unassailed
not attacked, unassailed: turpe est rhetori, si quid in mala causa destitutum atque impugnatum relinquat, Gell. 1, 6, 4.