I / ĭn-auro
verb transitive

ĭn-auro

2nd PP ĭn-aurāre · 3rd PP ĭnāvi · 4th PP ĭnātum · conj. 1st
to cover; overlay with gold; to gild
to cover or overlay with gold, to gild (class.; most freq. in the part. perf.).
Lit.: tegulas aereas, Plin. 33, 3, 18, § 57; Vitr. 7, 8: maurata statua, Cic. Verr. 2, 2, 21, § 50: columna extrinsecus, id. Div. 1, 24, 48: Romulus (i. e. statua Romuli), id. Cat. 3, 8, 19: palla, Auct. Her. 4, 47, 60: vestis, i. e. inwrought with gold, Ov. M. Fac. 18.—
to gild; to make rich; gilded figuratively
Trop., to gild, i. e. to make rich: puto, te malle a Caesare consuli quam inaurari, Cic. Fam. 7, 13, 1: ut te Confestim liquidus fortunae rivus inauret, Hor. Ep. 1, 12, 9.— Hence. ĭnaurātus, a, um, P. a., gilded, golden: quis radat inaurati femur Herculis, Juv. 13, 151.—Comp.: omni patagio inauratior pavo, Tert. Pall. 3 init.