I / in-concessus
adjective

in-concessus

fem. in-concessa · neut. in-concessum
not allowed; impossible
not allowed, impossible (not ante-Aug. and rare): hymenaei, unlawful, forbidden, Verg. A. 1, 651; cf. ignes, Ov. M. 10, 153: spes, id. ib. 9, 638: cum totum exprimere paene sit homini inconcessum, Quint. 10, 2, 26.