I / inconcinnĭtas
noun

inconcinnĭtas

gen. ātis · gender feminine · decl. 3rd
inconcinnus
inelegance; awkwardness; impropriety
inelegance, awkwardness, impropriety (postAug.): vitatis sententiarum ineptiis atque inconcinnitate, Suet. Aug. 86; App. Dogm. Plat. 2, pp. 14, 21.