I / in-concussus
adjective

in-concussus

fem. in-concussa · neut. in-concussum
unshaken; undisturbed; firm
unshaken, undisturbed, firm, constant, unchanged (post-Aug.).
Lit.: caelestia sidera, Luc. 2, 268; so, vestigia, id. 2, 248.—
firmly; resolutely figuratively
Trop.: inconcussus ipse et immotus, Plin. Pan. 82, 2; cf.: inconcussus injuriā, Sen. de Ira, 3, 25: certaminibus, Tac. A. 2, 43 fin.: florebant hilares inconcussique Penates, Stat. S. 5, 1, 142: otium, Sen. Ep. 67 fin.: pax, Tac. H. 2, 6: gaudium, Sen. Vit. Beat. 3.—Adv.: inconcussē, firmly, resolutely, Cod. Th. 11, 61, 6; Aug. Retract. 1, 11.