I / inconfūsus
adjective

inconfūsus

fem. inconfūsa · neut. inconfūsum
unconfused
unconfused (post-Aug.).
Lit.: ut inconfusus eat (mundus), Sen. Q. N. 2, 45: recursus, Claud. VI. Cons. Hon. 622.—
unembarrassed; not disconcerted figuratively
Trop., unembarrassed, not disconcerted: animus intrepidus inconfususque, Sen. Q. N. 3 praef. fin.; id. de Ira, 1, 12, 3.