I / in-contāmĭnātus
adjective

in-contāmĭnātus

fem. in-contāmĭnāta · neut. in-contāmĭnātum
uncontaminated; undefiled; pure
uncontaminated, undefiled, pure (class., but not in Cic.): ne quid incontaminati sit, Liv. 4, 2, 5: facies, Varr. R. R. 3, 9, 16.— Sup.: a quibus longe absunt, ut incontaminatissimi perseverent, Aug. Civ. Dei, 9, 16, 1.