adjective

incorpŏrĕus

fem. incorpŏrea · neut. incorpŏreum

2. in-corpus

incorporeal

incorporeal (post-class.): corpusne sit vox an incorporeum: hoc enim vocabulum quidam finxerunt proinde quod Graece dicitur ἀσώματον, Gell. 5, 15, 1; Macr. S. 7, 15.

Perseus ID: n22570 Key: incorporeus