I / in-cultus
noun

in-cultus

gen. in-cultūs · gender masculine · decl. 4th
want of cultivation; refinement
want of cultivation or refinement (not in Cic. or Cæs.): incultu, tenebris, odore foeda ejus (Tulliani) facies est, Sall. C. 55, 4: ingenium incultu atque socordiā torpescere sinunt, id. J. 2, 4: honores desertos per incultum ac negligentiam, Liv. 42, 12, 7.