I / indĭcīvus
adjective

indĭcīvus

fem. indĭcīva · neut. indĭcīvum
indicating; indicative; the informer
indicating, indicative, Not. Tir. p. 90.—Hence, subst.: indĭcīva, ae, f., the informer's reward, Jul. Vict. Art. Rhet. 4, 4.