I / indīvīsĭbĭlis
adjective

indīvīsĭbĭlis

neut. indīvīsĭbĭle
2. in-divido
indivisible; indivisibly
indivisible (post-class.): materia, Diom. p. 415 P.: anima, Tert. Anim. 51; Isid. 3, 5, 3.— Adv.: in-dīvīsĭbĭlĭter, indivisibly, Tert. Anim. 51.