I / ĭn-ēmendātus
adjective

ĭn-ēmendātus

fem. ĭn-ēmendāta · neut. ĭn-ēmendātum
unamended; incorrect
unamended, incorrect (late Lat.): dum de inemendatis scribuntur inemendatiora, Hier. in Ezech. 40, 5; Serv. Verg. A. 1, 565.