I / ĭneptĭa
noun

ĭneptĭa

gen. ĭneptiae · gender feminine · decl. 1st
silliness; folly; absurdity
silliness, folly, absurdity (in sing. ante- and post-class.): tua, Ter. Ad. 4, 7, 31; Plaut. Merc. prol. 26. —
sillinesses; fooleries; trifles
Plur.: ĭneptĭae, ārum, sillinesses, fooleries, trifles, absurdities (class.): omnium ineptiarum haud scio an ulla sit major, quam, etc., Cic. de Or. 2, 4, 18; id. ib. 124, 111; id. Rosc. Am. 16, 47: paene aniles, id. Tusc. 1, 39, 93: sententiarum, Suet. Aug. 86: hujusmodi ineptiis se immiscere, Mos. et Rom. Leg. Coll. 15, 2, 3.