I / ĭn-exstinctus
adjective

ĭn-exstinctus

fem. ĭn-exstincta · neut. ĭn-exstinctum
unextinguished; unextinguishable
unextinguished, unextinguishable (Ovidian).
Lit.: ignis, Ov. F. 6, 297.—
figuratively
Trop.: fames, unappeasable, Ov. Ib. 6, 428: nomen, imperishable, id. Tr. 5, 14, 36: libido, insatiable, id. F. 1, 413.