I / in-fēcundus
adjective

in-fēcundus

fem. in-fēcunda · neut. in-fēcundum
unfruitful; unfruitfully; meagrely
unfruitful (rare): ager frugum fertilis, arbore infecundus, Sall. J. 17, 5; Verg. G. 2, 48; Ov. Tr. 3, 14, 34.— Comp.: infecundior materia, Col. 2, 4, 7.— * Adv.: infēcundē, unfruitfully, i. e. meagrely, sparingly: infecunde atque jejune laudare, Gell. 19, 3, 2.