I / in-fēlīcĭtas
noun

in-fēlīcĭtas

gen. ātis · gender feminine · decl. 3rd
ill-luck; misfortune
ill-luck, misfortune (rare but class.): quid hoc infelicitatis? Ter. Ad. 4, 5, 5: haruspicum, Cic. Div. 2, 29 fin.: gravior, Liv. 40, 55 fin. al.— Plur.: miseriae et infelicitates, calamities, App. Dogm. Plat. 2, p. 17, 37.