I / infirmātĭo

infirmātĭo

ōnis. 1. infirmo
a weakening; invalidating
a weakening, invalidating.
Rerum judicatarum, Cic. Agr. 2, 3, 8; 2, 4, 10.—
Rerum judicatarum, Cic. Agr. 2, 3, 8; 2, 4, 10.—
a refuting; disproving by extension
Transf., a refuting, disproving: judicatio est, quae ex infirmatione et confirmatione rationis nascitur controversia, Cic. Inv. 1, 13, 18; 2, 21, 62.