I / in-fulcĭo
verb transitive

in-fulcĭo

2nd PP in-fulcīre · 3rd PP in-fulcsi · 4th PP in-fulctum · conj. 4th
to cram in
to cram in.
Lit.: alicui cibum, Suet. Tib. 53.—
to put in; foist in by extension
Transf., to put in, foist in: verbum omnibus locis, Sen. Ep. 114: aliud, id. ib. 106: aliquid epistulae, id. ib. 24: infulsit praeterea nomen Severi, he added to his own names, Capitol. Macrin. 5.