I / in-gĕmĭno
verb transitive intransitive

in-gĕmĭno

2nd PP in-gĕmĭnāre · 3rd PP in-gĕmĭnāvi · 4th PP in-gĕmĭnātum · conj. 1st
to redouble; repeat; reiterate
to redouble, repeat, reiterate.
Act.: dextrā ingeminans ictus, Verg. A. 5, 457: terrorem, id. ib. 7, 578:…
Act.: dextrā ingeminans ictus, Verg. A. 5, 457: terrorem, id. ib. 7, 578: liquidas voces, id. G. 1, 411: vox assensu nemorum ingeminata remugit, id. ib. 3, 45: me miserum! ingeminat, Ov. M. 1, 653; Val. Fl. 4, 328. —
Neutr; to be redoubled; to increase
Neutr., to be redoubled, to increase: ingeminant austri, Verg. G. 1, 333: ingeminant plausu Tyrii, id. A. 1, 747: ignes, id. ib. 3, 199: clamor, id. ib. 5, 227: ingeminant curae, id. ib. 4, 531.