I / in-gĕnĭcŭlus
adjective

in-gĕnĭcŭlus

fem. in-gĕnĭcŭla · neut. in-gĕnĭcŭlum
in-geniculum
kneeling; a constellation
kneeling: Ingeniculus, sc. Hercules, a constellation: in extremis partibus oritur Ingeniculus, qui a Graeeis ἐν γόνασιν dicitur, Firm. Math. 8, 17: ingenicla (by sync. for ingenicula) imago, Manil. 5, 645; v. † engonasi.