I / ingĕnŭĭtas
noun

ingĕnŭĭtas

gen. ātis · gender feminine · decl. 3rd
The condition of a free-born man; gentleman; good birth
The condition of a free-born man or gentleman, good birth: ornamenta ingenuitatis, Cic. Verr. 2, 1, 44, § 113: assertus in ingenuitatem, Suet. Aug. 74; Tac. Or. 32.—
a mode of thinking worthy of a freeman; noble-mindedness; frankness figuratively
Trop., a mode of thinking worthy of a freeman, noble-mindedness,frankness, ingenuousness, noble demeanor: prae se probitatem quandam et ingenuitatem ferre, Cic. Ac. 1, 9, 33; Plin. 35, 10, 36, § 66: praestare ingenuitatem et ruborem, Cic. de Or. 2, 59, 242.