I / ĭnhŏnestāmentum
noun

ĭnhŏnestāmentum

gen. ĭnhŏnestāmenti · gender neuter · decl. 2nd
disgrace; shame
dishonor, disgrace, shame (ante- and postclass.): pueritia tua adulescentiae tuae inhonestamentum fuit, Gracch. ap. Isid. Orig. 2, 21; App. Mag. p. 275, 13.