I / in-jūro
verb transitive

in-jūro

2nd PP in-jūrāre · 3rd PP in-jūrāvi · 4th PP in-jūrātum · conj. 1st
not to swear
not to swear (very rare; cf. injuratus): qui injuraverit, Inscr. ap. Mar. Fratr. Arv. p. 70.