A / amplĭfĭco
verb transitive

amplĭfĭco

2nd PP amplĭfĭcāre · 3rd PP amplĭfĭcāvi · 4th PP amplĭfĭcātum · conj. 1st
amplusfacio
to make wide; to widen; extend
to make wide, to widen, extend, enlarge, increase (class., but mostly in prose).
figuratively
In gen.: ingressum domūs et atrii amplificavit, Vulg. Eccli. 50, 5: dolorem, Pac. ap. Cic. Tusc. 2, 21, 50: divitias, Cic. Rep. 3, 12: fortunam, id. Am. 16, 59: sonum, to strengthen, increase, id. N. D. 2, 57: urbem, id. Cat. 3, 1; Liv. 1, 44: rem publicam, Cic. N. D. 2, 3: civitatem, Vulg. Eccli. 50, 5.— Trop.: auctoritas amplificata, Cic. Imp. Pomp. 16: Aeduorum auctoritatem apud omnes Belgas, Caes. B. G. 2, 14: Amplificet Deus nomen Salomonis, Vulg. 3 Reg. 1, 47. —Aliquem aliquā re: (eos) festinatis honoribus amplificat atque auget, Plin. Pan. 69: honore et gloriā amplificati, Cic. Leg. 3, 14: amplificatus auro et argento, Vulg. 1 Macc. 2, 18.—
to place a subject in some way in a clearer light; to amplify; dilate upon
Esp., in rhet. t. t., to place a subject in some way in a clearer light, to amplify, dilate upon, enlarge upon: summa laus eloquentiae est amplificare rem ornando, Cic. de Or. 3, 26, 104; cf. id. ib. 1, 51, 221; id. Ac. 2, 2 al.; v. amplificatio.