I / in-nōdo
verb transitive

in-nōdo

2nd PP in-nōdāre · 3rd PP in-nōdāvi · 4th PP in-nōdātum · conj. 1st
to fasten with a knot
to fasten with a knot.
Lit.: innodato gutture laquei nexibus, Amm. 28, 6, 27: altis cervicibus cito laqueus innodatur, Ambros. in Psa. 118, Serm. 8, § 44.—
to entangle; implicate figuratively
Trop., to entangle, implicate: spiris categoricis lubricas quaestiones innodare, Sid. Ep. 9, 9 fin.: causa non multis ambagibus innodata, Cod. Just. 5, 31, 14.