I / ĭn-ŏlesco
verb transitive intransitive

ĭn-ŏlesco

2nd PP ĭn-ŏlescere · 3rd PP ĭn-olēvi · 4th PP ĭnŏlĭtum · conj. 3rd
(inolesti, Aus. Grat. Act. § 36).
(inolesti, Aus. Grat. Act. § 36).
Neutr; to grow in
Neutr., to grow in, on, or to any thing.
Lit.: udo libro, Verg. G. 2, 77: necesse est multa diu concreta modis inolescere miris, id. A. 6, 738; Sil. 8, 583: tradux a materno sustinetur ubere dum inolescat, Col. 4, 29, 14.—
figuratively
Trop.: assidua veterum scriptorum tractatione inoleverat linguae illius vox, i. e. had remained fixed in his mind, Gell. 5, 21, 3: quae nosti, meditando velis inolescere menti, Aus. Ep. 141.—
to implant
Act., to implant: natura induit nobis inolevitque amorem nostri et caritatem, Gell. 12, 5, 7: alicui semina amoris inolesti (= inolevisti), Aus. Grat. Act. ad Grat. 36: inolitum nomen urbi, Jul. Val. Res Gest. Alex. M. 1, 33 Mai.: in moribus inolescendis, Gell. 12, 1, 20.