I / inscendo
verb transitive intransitive

inscendo

2nd PP inscendere · 3rd PP inscendi · 4th PP inscensum · conj. 3rd
to step into; upon; to climb up
[in-scando], to step into or upon, to climb up, mount, ascend.
Lit.: cum inscenderet in rogum ardentem, Cic. Div. 1, 23, 47: supra pilam inscendat, Cato, R. R. 127, 2: quadrigas Jovis, Plaut. Am. 1, 1, 294: in arborem, id. Aul. 4, 6, 12: in currum, id. Men. 5, 2, 10: equum, Suet. Ner. 48: haud se inscendi ab alio (Bucephalus) nisi a rege passus est, Gell. 5, 2, 3: grabatulo inscenso, App. M. 2, p. 122, 16.—Absol.: ubi amicam avectam scio, Inscendo, I go on board ship, embark, Plaut. Mil. 2, 1, 37.—
by extension
Transf., in mal. part.: matronam, App. M. 7, p. 197, 21; 10, p. 249, 7.