I / in-sculpo
verb transitive

in-sculpo

2nd PP in-sculpere · 3rd PP in-sculpsi · 4th PP in-sculptum · conj. 3rd
to cut; carve in; upon
to cut or carve in or upon, to engrave.
poetic
With dat. (poet. and in postAug. prose): summam patrimonii saxo (shortly before, incidere), Hor. S. 2, 3, 90: litteras tabellae, Quint. 1, 1, 27: elogium tumulo, Suet. Claud. 1: incisa et insculpta sunt publicis aeternisque monumentis praetoria ornamenta Pallantis, Plin. Ep. 8, 6, 14: usus luxuriantis aetatis signaturas pretiosis gemmis coepit insculpere, Macr. S. 7, 13, 11.—
With abl. (very rare): columna aenea insculptum, Liv. 2, 33, 9.—
With abl. (very rare): columna aenea insculptum, Liv. 2, 33, 9.—
absol
Absol. (with abl. of manner): ara cum ingenti titulo Punicis Graecisque litteris insculpto, Liv. 28, 46, 16. —
to engrave; imprint figuratively
Trop., to engrave, imprint: natura insculpsit in mentibus, ut deos aeternos et beatos haberemus, Cic. N. D. 1, 17, 45: omnibus enim innatum est et in animo quasi insculptum, esse deos, id. ib. 1, 4, 12: in animo, id. Ac. 2, 1, 2.