I / insecto
verb transitive

insecto

2nd PP insectāre · 3rd PP insectāvi · 4th PP insectātum · conj. 1st
a rare form for insector
to pursue; pursued
to pursue (ante- and postclass.): nos insectabit lapidibus, Plaut. Capt. 3, 4, 61.— Hence, pass.: insectatus, pursued, Auct. B. Afr. 71, 4.