I / in-sŭāvis
adjective

in-sŭāvis

neut. in-sŭāve
unpleasant; disagreeable
unpleasant, disagreeable (class.): herba cibo non insuavis, Plin. 24, 16, 97, § 154: vita, Cic. Att. 10, 4: voces, Gell. 18, 11.— Comp.: quid insuavius quam clamor? Auct. Her. 3, 12.—Sup.: insuavissima littera, Cic. Or. 49, 163.