I / intāmĭnātus
adjective

intāmĭnātus

fem. intāmĭnāta · neut. intāmĭnātum
2. in-tamino; whence contamino
unsullied; undefiled
unsullied, undefiled: virtus Intaminatis fulget honoribus, Hor. C. 3, 2, 18; Tert. Cor. Milit. 15 init.