I / in-tĕpesco
verb intransitive

in-tĕpesco

2nd PP in-tĕpescere · 3rd PP in-tĕpescpŭi · conj. 3rd
to become lukewarm
v. inch. n., to become lukewarm.
Lit.: ne quis intepescat cibus, Sen. Ep. 78: strata membris tuis, Ov. H. 10. 54: intepescit annus, Col. 11, 2, 2: mitigato et intepescente calore, id. 1, 1, 5.—
to become weaker; milder; to cool down; lose force figuratively
Trop., to become weaker, milder; to cool down, lose force, slacken: iramque meam prudenti absentia extinxit: paululum ergo intepescente saevitia, Petr. 94: vitium, Amm. 14, 5, 5; 30, 4, 9: alacritas pugnatorum, id. 17, 13, 7; of persons, id. 20, 10, 1.