I / intercăpēdĭnātus
adjective

intercăpēdĭnātus

fem. intercăpēdĭnāta · neut. intercăpēdĭnātum
separated; interrupted
separated, interrupted, Mart. Cap. 9, § 921: exacerbationes (opp. continuae), Cael. Aur. Tard. 1, 1.