I / intĕrĭtĭo
noun

intĕrĭtĭo

gen. intĕrĭtōnis · gender feminine · decl. 3rd
intereo, for interitus
destruction; ruin
destruction, ruin (rare but class.): aratorum, Cic. Verr. 2, 3, 54, § 125; Arn. 2, p. 87; Vitr. 8, 1.