I / inter-sĕco
verb transitive

inter-sĕco

2nd PP inter-sĕcāre · 3rd PP intersĕcui · 4th PP intersectum · conj. 1st
to cut asunder; separate; divide
to cut asunder, separate, divide, intersect (postclass.): Tiberis media intersecans moenia, Amm. 29, 6, 17: mediam paludem, id. 15, 4, 4: aquarum ductibus intersectis, id. 21, 12, 17: terras, id. 23, 6, 13: telluris complexum intersecat (Nilus) multitudine fluviorum, Mart. Cap. 6, § 626.—
to fix in channels; impress deeply figuratively
Trop., to fix in channels, impress deeply: ipsa pronuntiatione eas res ... inserere atque insecare in animis auditorum, Auct. Her. 3, 14, 24.