I / intĭmo
verb transitive

intĭmo

2nd PP intĭmāre · 3rd PP intĭmāvi · 4th PP intĭmātum · conj. 1st
put; bring into
to put or bring into (post-class.).
Lit.: partem gurgiti, Sol. 5: Nilus mari intimatur, flows into, id. 32; Amm. 22, 8, 40: argentum tabulis, Tert. Hab. Mul. 5.—
by extension
To drive; press into
To drive or press into: imaginem aliquam inbibere et sibi intimare, Tert. adv. Valent. 17; Symm. Ep. 10, 33. —
To announce; publish; make known
To announce, publish, make known, intimate: nuntius intimatur, Amm. 21, 11, 1; 28, 3, 8: vitam litteris, Treb. Gall. 16: notoriā tuā intimāsti, Claudium graviter irasci, Gall. ap. Treb. Claud. 17: cunctis pistoribus intimari oportet, quod si quis, etc., Cod. 14, 3, 1: longitudines syllabarum, Mart. Cap. 3, § 274; 5, § 519.