I / intrinsĕcus
adverb

intrinsĕcus

intra-secus
on the inside; inwardly
on the inside, inwardly (mostly ante-class. and post-Aug.): eam intrinsecus eādem re perinungunt, Varr. R. R. 2, 11, 7: sudabant fauces, intrinsecus atrae, sanguine, Lucr. 6, 1147: intrinsecus cavum, extrinsecus gibberum est, Cels. 4, 1; cf. opp. exterius, Col. 12, 44, 5; 8, 3, 6: latebant, Amm. 20, 11, 9.—
Towards the inside; inwards
Towards the inside, inwards: replicata jocinera, Plin. 11, 37, 73, § 190; Suet. Aug. 95.