I / in-vincĭbĭlis
adjective

in-vincĭbĭlis

neut. in-vincĭbĭle
Invincible; unconquerable
Invincible, unconquerable (post-class.): invincibile et insuperabile malum, Tert. adv. Herm. 11. —
Irrefutable; irrefutably
Irrefutable: gravia et invincibilia dicere, App. Mag. p. 297.—Adv.: invin-cĭbĭlĭter, irrefutably, App. Flor. p. 360, 31.