I / in-viscĕro
verb transitive

in-viscĕro

2nd PP in-viscĕrāre · 3rd PP in-viscĕrāvi · 4th PP in-viscĕrātum · conj. 1st
to put into the entrails
to put into the entrails (post-class.).
Lit.: aliquid canibus, Nemes. Cyn. 214. —
figuratively
Trop.: caritas inviscerata in cordibus nostris, deeply rooted, Aug. Serm. 24.