I / irrītābĭlis
adjective

irrītābĭlis

neut. irrītābĭle
(), , 1. irrito.
Easily excited; enraged; irritable
Easily excited or enraged, irritable: irritabiles esse animos optimorum saepe hominum, Cic. Att. 1, 17, 4: genus vatum, Hor. Ep. 2, 2, 102; Amm. 18, 6, 18.— *
easily exciting
Act., easily exciting: formae, Lact. 6, 23, 5.