J / jăcŭlātĭo
noun

jăcŭlātĭo

gen. jăcŭlātōnis · gender feminine · decl. 3rd
a throwing, casting, hurling
a throwing, casting, hurling.
Lit.: fulminatio est jaculatio cum ictu, Sen. Q. N. 2, 12, 1: equestris, Plin. 8, 42, 65, § 162: fulgoris, App. de Mundo, p. 64, 22.—
figuratively
Trop.: in hac veluti jaculatione verborum, Quint. 6, 3, 43.