J / jūdĭcātĭo
noun

jūdĭcātĭo

gen. jūdĭcātōnis · gender feminine · decl. 3rd
A judging, investigating
A judging, investigating (class.): longi subsellii, Cic. Fam. 3, 9, 2; hence, an inquiry into an accusation, a judicial examination of a cause, id. Inv. 1, 13, 18: consilium est ratio quaedam habens in se et inventionem et judicationem, Quint. 6, 5, 3.—
a judgment, opinion
In gen., a judgment, opinion, Cic. Tusc. 4, 11, 26: arbitralis, Macr. S. 7, 1, 7: poetarum et carminum, a critical estimate, Mart. Cap. 4, § 338.