J / jūris-consultus
noun

jūris-consultus

gen. jūris-consulti · gender masculine · decl. 2nd
or less freq. (also juris consultus and consultus juris), , 2. jus-consulo
one skilled in the law, a lawyer
one skilled in the law, a lawyer (class.).—Form jurisconsultus: si quaereretur, quisnam jurisconsultus vere nominaretur, eum dicerem, qui legum et consuetudinis ejus, qua privati in civitate uterentur, et ad respondendum et ad agendum et ad cavendum peritus est, Cic. de Or. 1, 48, 212; id. Leg. 2, 19, 47; id. Mur. 11, 25; Quint. 5, 14, 34.—Form jureconsultus: ea jureconsultorum ingeniis corrupta sunt, Cic. Mur. 12, 27; id. Fam. 3, 1, 3; 7, 8, 2; Gell. 11, 18, 16; Lact. Mort. Pers. 22, 24.