L / lăbōrĭōsus
adjective

lăbōrĭōsus

fem. lăbōrĭōsa · neut. lăbōrĭōsum
full of labor, laborious
full of labor, laborious.
Attended with much labor, laborious, toilsome, wearisome, difficult, troublesome; difficult to put on the stage
Attended with much labor, laborious, toilsome, wearisome, difficult, troublesome (syn. operosus): deambulatio, Ter. Heaut. 4, 6, 3: nihil laboriosius, Cic. Leg. 3, 8, 19: operum longe maximum ac laboriosissimum, Liv. 5, 19 fin.: si qua laboriosa est (fabula), ad me curritur, difficult to put on the stage, opp. lenis, Ter. Heaut. prol. 44.—
by extension
Inclined to labor, laborious, industrious
Inclined to labor, laborious, industrious, for the Gr. φιλόπονος (syn.: impiger, industrius): homines, Cic. Tusc. 2, 15, 35: bos laboriosissimus hominis socius in agricultura, Col. 6 praef. § 7.—
That undergoes much trouble and hardship, troubled, harassed; laboriously, wearisomely, with difficulty
That undergoes much trouble and hardship, troubled, harassed: quid enim nobis duobus laboriosius? Cic. Mil. 2, 5; id. Phil. 11, 4, 4.—Hence, adv.: lăbōrĭōsē, laboriously, wearisomely, with difficulty, Plaut. Merc. 3, 1, 9; Cels. 5, 17, 2; Cat. 38, 1.—Comp., Cic. Rosc. Com. 11, 31.—Sup.: laboriosissime, Cic. Div. in Caecil. 21, 71; Suet. Caes. 43 al.